Turku

Turku

Współrzędne: 60°27' N 22°15' EGeografia

Turku
Herb
Herb Turku (Finlandia)
Państwo Finlandia Finlandia
Prowincja Finlandia Zachodnia
Powierzchnia 306,4 km²
Położenie 60° 27' N
22° 15' E
Wysokość 20 m n.p.m.
Ludność (2005)
• liczba ludności
• gęstość
• aglomeracja

174 906
716 os./km²
260 000
Miasta partnerskie Dania Århus (Dania)

Norwegia Bergen (Norwegia)
Słowacja Bratysława (Słowacja)
Włochy Florencja (Włochy)
Polska Gdańsk (Polska)
Szwecja Göteborg (Szwecja)
Rosja Kaliningrad (Rosja)
Niemcy Kolonia (Niemcy)
Rumunia Konstanca (Rumunia)
Estonia Kuressaare (Estonia)
Niemcy Rostock (Niemcy)
Rosja Sankt Petersburg (Rosja)
Węgry Szeged (Węgry)
Estonia Tartu (Estonia)
Estonia Tallinn (Estonia)
Chiny Tianjin (Chiny)
Bułgaria Warna (Bułgaria)

Położenie na mapie Finlandii
Turku
Turku
Turku
Strona internetowa
Zamek
Zamek

Turku (szw. Åbo, ros. Ту́рку) – miasto w południowo-zachodniej Finlandii, dawna stolica kraju, obecna stolica prowincji Turku-Pori; 178 tys. mieszkańców, aglomeracja 260 tys. Jest to ważny port. Uniwersytet założony w 1640 roku. Rozwinięty przemysł. W skład zespołu miejskiego wchodzą: Raisio, Kaarina i Naantali. Jest atrakcyjnym turystycznie miejscem. Działa tam także m.in. polski konsulat honorowy.

Spis treści

[edytuj] Historia

Tereny dzisiejszego Turku zamieszkane były już w okresie epoki brązu. W VIII-X w. był ważną osadą handlową i stolicą księstwa Varsinais-Suomi. Źródła historyczne wymieniają je w kontekście prób podboju i chrystianizacji kraju przez Eryka IX. W 1154 wysłano tam angielskiego biskupa Henryka, który popadł w konflikt z miejscowym bogatym rolnikiem i został przez niego zabity.

Od początku średniowiecza Turku było stolicą kraju. Było w strefie wpływów szwedzkich. Rozwinęło się wtedy w duże miasto. Wybudowano wiele kościołów romańskich, a w późniejszym czasie gotyckich. W XIV wieku miasto należało do związku miast hanzeatychich. Najlepszym dla Turku był wiek XVI. Miastu nie zagrażały żadne najazdy i dobrze się rozwijało. W latach 1558-1563, gdy księciem Finlandii był Jan III, próbowano oddzielić się od Szwecji. Przez kilka lat Szwedzi oblegali zamek Turunlinna, a po zdobyciu, usunęli z urzędu Jana III. Następne lata dla miasta były znacznie gorsze. Pod koniec XVI. wojny spowolniły rozwój Turku. Poprawa nastąpiła w 1637 roku, kiedy księciem (gubernatorem) został Per Brahe. Założył szkoły, oraz w 1640 roku uniwersytet .

W latach 1713-1721, podczas wojny północnej Rosjanie okupowali miasto. W 1809 roku wraz a całą Finlandią miasto przeszło pod panowanie rosyjskie. Finlandia uzyskał pewną autonomię. W 1812 Turku przestało być stolicą Finlandii. Zostały nią Helsinki. W 1827 roku wielki pożar strawił dużą część miasta. Po pożarze budowano, miejsce dotychczasowej zabudowy drewnianej, klasycystyczne budynki. Pod koniec XIX wieku wybudowano linię kolejową. Miasto rozrosło się, i było nazywane "fińskim Krakowem". W 1917 roku Finlandia odzyskała niepodległość. Po II wojnie światowej do miasta przyłączono Naantali, Raisio i Kaarina. Obecnie w mieście rozwija się przemysł stoczniowy, a samo miasto jest ważnym węzłem komunikacji promowej do Szwecji i ośrodkiem akademickim. W okolicy miasta ośrodki wypoczynkowe. W Naantali park rodzinny Dolina Muminków.

[edytuj] Zabytki

W sumie w Turku jest ok. 53 zabytków. Najważniejszym zabytkiem w Turku jest zamek, będący jednocześnie jednym z najważniejszych zabytków Finlandii. Wybudowany u ujścia rzeki Aurajoki w 1280, był następnie wielokrotnie przebudowywany. Okres jego świetności przypadał na połowę wieku XVI, podczas panowania księcia Jana III Wazy i Katarzyny Jagiellonki. Pod koniec XVI wieku był tam więziony król szwedzki Eryk XIV. W zamku można zwiedzać lochy, sale zamkowe oraz muzeum poświęcone historii Finlandii, a w szczególności historii Turku.

Budynki w centrum miasta pochodzą z XV-XIX wieku. Duża część uległa pożarowi w 1828 roku, lecz nadal można zobaczyć wiele drewnianych domów, nawiązujących do architektury rosyjskiej, kiedy miasto było pod rosyjską okupacją. W jednym z domów zabytkowa apteka. W Naantali drewniany budynek teatru letniego wybudowany dla licznie wypoczywających w XIX wieku Rosjan (obecnie we wnętrzu mieści się restauracja). Wiele innych zabytków można spotkać na obrzeżach miasta.

[edytuj] Najważniejsze

[edytuj] Inne

[edytuj] Linki zewnętrzne