Niderlandy Burgundzkie

Nazwa Niderlandy Burgundzke dotyczy okresu w historii tych ziem, gdy władcy Burgundii rządzili tą ziemią - lat 1384-1477.

[edytuj] Historia

Znaczna cześć Niderlandów została odziedziczona przez książąt burgundzkich, młodszą linię francuskiego domu panującego Walezjuszów w 1384 roku, po śmierci Ludwika de Mâle, hrabiego Flandrii. Jego następczyni, Małgorzata III poślubiła Filipa II, który dzięki temu związkowi odziedziczył hrabstwa Flandrii, Artois, Rethel i Nevers. Rozpoczęło się burgundzkie panowanie w Niderlandach.

Obszary kontrolowane przez Burgundię poszerzyły się w 1421 roku o hrabstwo Namur, w 1430 o Brabancję i Księstwo Limburga, hrabstwa Holandii, Hainaut i Zelandii, o Luksemburg w 1443 oraz o Geldrię w 1473. Koniec panowania władców Burgundii miał miejsce w 1477, gdy Karol Zuchwały zginął pod murami Nancy nie zostawiając męskiego spadkobiercy. Na mocy prawa salickiego Księstwo Burgundii zostało włączone do Francji, a Niderlandy - do Austrii, dzięki małżeństwu Marii Burgundzkiej z Maksymilianem I z rodu Habsburgów.

Władcy burgundzcy rządzący Niderlandami:

Historia Niderlandów
Niderlandy Burgundzkie 1384-1477		Diecezja Liège 985-1795
Siedemnaście Prowincji 1477-1556
Niderlandy Hiszpańskie 1556-1581
Republika Zjednoczonych Prowincji 1581-1795	Niderlandy Południowe 1581-1713
	Niderlandy Austriackie 1713-1794
Republika Batawska 1795-1806	Pierwsza Republika Francuska 1795-1805
Królestwo Holandii 1806-1810
Pierwsze Cesarstwo Francuskie 1805-1815
Królestwo Zjednoczonych Niderlandów 1815-1830
Królestwo Niderlandów 1830-	Królestwo Belgii 1830-	Wielkie Księstwo Luksemburga 1835-