Mapa hipsometryczna
Mapa hipsometryczna jest przykładem mapy ogólnogeograficznej. Przy pomocy poziomic są na niej odwzorowane wypukłe formy terenu, do których należą pagórki, wzgórza i góry, oraz formy wklęsłe: doliny i kotliny. Na mapie hipsometrycznej wysokość terenu jest oznaczana odpowiednim kolorem - przykładowo:
- zielony - wysokość do 300 m n.p.m. - nizina
- żółty - od 300 do 2000 m n.p.m. - wyżyna
- czerwony albo brązowy -- powyżej 2000 m n.p.m. góry
Ciekawostki:
Metoda hipsometryczna została stworzona przez Eugeniusza Romera.
Zobacz też:
Metody przedstawiania rzeźby terenu na mapach
Na mapie hipsometrycznej umieszcza się: rzeki, jeziora, kanały, miasta, granice. Najważniejszym elementem tej mapy jest ukształtowanie terenu, które przedstawione jest za pomącą poziomic. Powierzchnie między poziomicami (tzw. warstwicami) zamalowane są odpowiednimi barwami:
Barwy hipsometryczne:
- poniżej 0m - depresja [kolor ciemnozielony]
- 0-300 m n.p.m - niziny [różne odcienie zieleni]
- 300-500 m n.p.m - wyżyny [różne odcienie koloru żółtego i pomarańczowego]
- powyżej 500 m n.p.m - góry [kolor brązowy]