Języki izolujące
Języki izolujące - języki, w których o funkcji gramatycznej i składniowej wyrazu nie decydują końcówki fleksyjne jak w językach fleksyjnych ani specjalne przyrostki jak w językach aglutynacyjnych, tylko jego pozycja w zdaniu. W językach izolujących większość pojedynczych morfemów może być samodzielnymi wyrazami.
Języki takie trudno znaleźć w czystej postaci, choć najczęściej jako typowy przykład podaje się klasyczny język chiński (współczesny standardowy język mandaryński ma już pewne cechy języków aglutynacyjnych). Innymi przykładami są wietnamski i wiele języków Sudanu oraz atlantyckiego wybrzeża Ameryki Południowej.
Określenia język izolujący nie należy mylić z określeniem język izolowany.
-
Ponieważ treść tego artykułu ma formę zaledwie zalążkową, pomóż nam ją rozbudować, o ile dysponujesz odpowiednimi źródłami.
Prosimy, zapoznaj siÄ™ najpierw z zasadami oraz zaleceniami edytowania Wikipedii.
