Język wschodnioflamandzki

Uest-Vloams, Oost-Vlaams
Obszar	Belgia, Holandia
Klasyfikacja genetyczna	Języki indoeuropejskie Języki germańskie Języki zachodniogermańskie Język flamandzki **Język wschodnioflamandzki
Pismo	łaciński
Status oficjalny
Język urzędowy	Belgia, Holandia

W Wikipedii
Zobacz też: język, języki świata W Wikisłowniku: Słownik języka wschodnioflamandzkiego

Język wschodnioflamandzki (Uest-Vloams, Oost-Vlaams) - zbiorcze określenie mocno zróżnicowanej grupy dialektów języka flamandzkiego, używany w belgijskiej prowincji Flandria Wschodnia i niderlandzkiej Zelandii Flandryjskiej.

[edytuj] Główne dialekty języka wschodnioflamandzkiego

północno-wschodnio-flamandzki (m.in. evergem)
południowo-wschodnio-flamandzki
gandawski (oryginalne nazwy - gents, gensch)
- platgents/platgensch - używany przez zwykłych ludzi
- burgergents - używany przez bogatszych mieszkańców i ostatnio takze przez mieszkańców wsi wokół Gandawy
dialekt miasta Ronse
dialekty używane wokół Maldegem w północno-zachodniej części prowincji - dialekt jest pośrednim języka wschodnioflamandzkiego a języka zachodnioflamandzkiego
dialekty wokół Waregem we Flandrii Zachodniej - kolejna forma pomiędzy j. wschodnio- a zachodnioflamandzkim
dialekty Waasland (północno-wschodniej części prowincji) - forma pomiędzy wschodnioflamandzkim a brabanckim, ale bardziej zbliżona do tego pierwszego
dialekty Dender (południowo-wschodnia część prowincji) - głównie brabanckie dialekty, ale ostatnio coraz częściej zaliczone do dialektów języka wschodnioflamandzkiego

p • d • e

wschodniogermańskie:
burgundzki † • gocki † • lombardzki † • wandalski †

skandynawskie:
duński • farerski • islandzki • jämtlandzki • szwedzki • szwedzki Rinkeby • norn † • norweski (nynorsk • riksmål • bokmål) • starogotlandzki † • staronordyjski †

¹ Język pragermański nie jest językiem germańskim, ale przodkiem wszystkich języków germańskich