Język flamandzki

Ten artykuł dotyczy grupy dialektów języka niderlandzkiego. Zobacz też: Język niderlandzki.

Vlaams
Obszar	Belgia, Holandia
Klasyfikacja genetyczna	Języki indoeuropejskie Języki germańskie Języki zachodniogermańskie **Język flamandzki
Pismo	łaciński
Status oficjalny
Język urzędowy	Belgia, Holandia

SIL	VLS
W Wikipedii
Zobacz też: język, języki świata Zachodnio-flamandzka wersja językowa Wikipedii W Wikisłowniku: Słownik języka flamandzkiego

Język flamandzki (Vlaams) - zbiorcze określenie mocno zróżnicowanej grupy dialektów języka niderlandzkiego, należącego do języków germańskich, używanego jako macierzysty przez ok. 6 mln mieszkańców Belgii, głównie w jej północnej części - Flandrii. Od 1973 r., oficjalnym określeniem języka urzędowego jest "język niderlandzki" (Nederlands), niekiedy nazywany również językiem holenderskim, gdyż w wersji standardowej (szczególnie w języku oficjalnym - pisanym) jest niemal identyczny z językiem używanym w Holandii. Główne różnice w stosunku do języka niderlandzkiego, używanego w Holandii, polegają na odmiennych zasadach wymowy (w szczególności głosek "ch" oraz "r") oraz używaniu innych wyrażeń na określenie podobnych zjawisk. W 1980 r. Holandia i Belgia podpisały traktat o unii języka niderlandzkiego (Nederlandse Taalunie), efektem którego było m.in. wprowadzenie w 1995 r. zmian w oficjalnym słowniku języka niderlandzkiego. Nieprawidłowe określenie język flamandzki w odniesieniu do jednego z trzech języków oficjalnych Belgii prawdopodobnie wzięło się od nazwy Flamandów, grupy etnicznej, posługującej się tymi dialektami.

W muzyce rockowej wyrażenie śpiewać po flamandzku znaczy tyle co udawać śpiew po angielsku lub w innym nieznanym sobie języku.

[edytuj] Zobacz też

p • d • e

Języki germańskie

pragermański¹ † z pranordyckim†

wschodniogermańskie:
burgundzki † • gocki † • lombardzki † • wandalski †

zachodniogermańskie:
afrikaans • alzacki • angielski • (staroangielski † • średnioangielski † • wczesny nowoangielski †) • denglisch • dolnoniemiecki • dolnosaksoński • fryzyjski • jidysz • lotaryński • luksemburski • niderlandzki (warianty: flamandzki • holenderski • limburgijski • południowogeldryjski • twents) • niemiecki • (staro-wysoko-niemiecki † • średnio-wysoko-niemiecki † • wczesno-nowo-wysoko-niemiecki † • nowo-wysoko-niemiecki) • niemiecki w Austrii • oorlans • pensylwański • plautdietsch • schwyzertüütsch • scots • starosaksoński † • wschodniodolnoniemiecki • wilamowski (wymysiöeryś)

skandynawskie:
duński • farerski • islandzki • jämtlandzki • szwedzki • szwedzki Rinkeby • norn † • norweski (nynorsk • riksmål • bokmål) • starogotlandzki † • staronordyjski †

¹ Język pragermański nie jest językiem germańskim, ale przodkiem wszystkich języków germańskich

Belgia