Biblioteka Czartoryskich
Współrzędne: 50°3'49" N 19°56'21" E
Biblioteka Czartoryskich, powstała z inicjatywy książąt Adama Kazimierza Czartoryskiego i Izabeli z Flemmingów Czartoryskiej. Księgozbiór biblioteki został wzbogacony o bibliotekę Tadeusza Czackiego, która obejmowała archiwa po Stanisławie Auguście Poniatowskim, ostatnim królu polskim.
W 1830 w bibliotece zgromadzono około 70000 druków i 3000 rękopisów. W okresie zaborów, zbiory były przechowywane w Kórniku, Sieniawie i Paryżu. W okresie II wojny światowej, biblioteka zostaje formalnie zamknięta przez okupanta. Polscy uczeni i badacze, w tajemnicy, nadal korzystali z jej zbiorów. Biblioteka została częściowo rozkradziona przez Niemców, jednak po wojnie udało się odzyskać większość zbiorów. Od 1961 księgozbiór znajduje się w kamienicy przy ul. Św. Marka 17 w Krakowie. W 1971 Biblioteka Czartoryskich uzyskała status biblioteki naukowej.
W księgozbiorze biblioteki znajdują się zabytki piśmiennictwa od X do XX wieku z wielu dziedzin, między innymi: historii sztuki, historii nauki, wojskowości i literatury. Biblioteka posiada 224 576 druków, w tym 333 inkunabułów i 70 009 druków wydanych przed 1800, oraz 13 552 rękopisów.
Biblioteka jest podzielona na "Dział Druków i Kartografii" i "Dział Rękopisów i Archiwum". Dyrektorem biblioteki jest mgr Jolanta Lenkiewicz. Biblioteka udostępnia swe zbiory tylko na miejscu.
[edytuj] Linki zewnętrzne
Gmach Główny • Galeria Sztuki Polskiej XIX wieku w Sukiennicach • Pałac biskupa Erazma Ciołka • Dom Jana Matejki • Muzeum Stanisława Wyspiańskiego • Dom Józefa Mehoffera • Muzeum im. Emeryka Hutten-Czapskiego • Muzeum Książąt Czartoryskich • Biblioteka Czartoryskich • Muzeum Karola Szymanowskiego w willi "Atma" w Zakopanem