Bóg, Honor, Ojczyzna

Dewiza na sztandarze Polskich Sił Powietrznych w latach 1940-1947

Bóg, Honor, Ojczyzna – dewiza Wojska Polskiego, została wprowadzona po raz pierwszy na sztandary oddziałów wojska polskiego na zachodzie przez Naczelnego Wodza rozkazem z dnia 15 października 1943 r.^[1]. Wcześniej powszechnie obowiązująca dewiza "Honor i ojczyzna" (fr. honneur et patrie) pojawiła się na sztandarach wojska obywatelskiego z czasów napoleońskich a wcześniej na odznaczeniach Legii Honorowej ustanowionej przez Napoleona w 1802 roku.

Na ostatnio wręczanych sztandarach wojskowych "Bóg, Honor i Ojczyzna" występuje na środkowym polu na odwrocie orła, godła Polski.

[edytuj] Polskie regulacje prawne

Dewiza "Bóg, Honor, Ojczyzna" została wprowadzona drogą prawną dopiero w 1993 roku (art. 14 ust. 3 oraz załączniki nr 5 i 5a do Ustawy z dnia 19 lutego 1993 r. o znakach Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej — Dz.U. Nr 34, poz. 154 ze zm.).
W okresie międzywojennym formalnie oficjalną dwizą były "Honor i Ojczyzna" (art. 1 pkt 6 oraz wzór nr 10 do Ustawy z dnia 1 sierpnia 1919 r. o godłach i barwach Rzeczypospolitej Polskiej — Dz.U. Nr 69, poz. 416; art. 7 ust. 3 oraz wzór nr 5 do Rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 13 grudnia 1927 r. o godłach i barwach państwowych oraz o oznakach, chorągwiach i pieczęciach — Dz.U. Nr 115, poz. 980 ze zm.; art. 10 ust. 3 oraz wzór nr 2 do Dekretu Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 24 listopada 1937 r. o znakach wojska i marynarki wojennej — Dz.U. z 1938 r. Nr 5, poz. 32).

Dewiza na sztandarze 2 Korpusu Zmechanizowanego.
Przysięga na sztandar delegacji kadry 2. KZ
21 maja 2005 r.

Źródła:

↑ Znamierowski A. Insygnia, symbole i herby polskie

[edytuj] Zobacz też

Ponieważ treść tego artykułu ma formę zaledwie zalążkową, pomóż nam ją rozbudować, o ile dysponujesz odpowiednimi źródłami.

Prosimy, zapoznaj się najpierw z zasadami oraz zaleceniami edytowania Wikipedii.

Belgia